Fonowania nie zaleca się stosować w przypadku ostrej choroby zakaźnej i przy wysokiej (powyżej 38,5°С) temperaturze. Sam fakt ostrego przebiegu choroby świadczy o wystarczającej ilości zasobów do jej zwalczenia w organizmie.
Obecnie pozostały do tej pory niezbadane (i dlatego zostały wpisane na listę przeciwwskazań) następujące obszary:
1. nowotworów złośliwych;
2. zaawansowanej miażdżycy;
3. położenia płodu podczas ciąży;
4. zakrzepów i zakrzepowego zapalenia żył;
5. implantu stymulatora pracy serca;
6. pęcherzyka żółciowego, jeśli są w nim kamienie.
Nie wolno fonować okolic znajdujących się poniżej 10 cm od tych obszarów, jednak nie wyklucza to możliwości fonowania innych obszarów.
Torbiele nerek nie stanowią przeciwwskazania. Na podstawie długotrwałych (ponad rok) obserwacji torbieli nerkowych pod wpływem fonowania można stwierdzić, że mają one tendencję do zmniejszania się lub braku zmiany. Obserwowane w USG wahania rozmiarów torbieli związane są z błędami pomiarów.
Kamienie nerkowe również nie stanowią przeciwwskazania. Fonowanie korzystnie wpływa na samodzielne wydalanie mniejszych kamieni (do 4 mm). Im wcześniej kamień zostanie wydalony, tym lepsza prognoza. Zazwyczaj pacjenci nawet tego nie zauważają. W przypadku dużych kamieni w nerkach (ponad 4 mm), należy stosować pewne ograniczenia.
Zawsze jednak istnieje możliwość, że chory nie wie o istnieniu w jego przypadku któregoś z wymienionych wyżej przeciwwskazań i chciałby mieć pewność, że fonowanie mu nie zaszkodzi. Rozpatrzymy tę kwestię teoretycznie i na podstawie istniejącego doświadczenia w stosowaniu terapii wibroakustycznej.
1. Nowotwory złośliwe
Nowotwór złośliwy (guz) rozwija się i rozrasta dzięki białkom budulcowym i skupiskom obumarłych komórek. Energia mikrowibracji sprzyja odprowadzaniu obumarłych komórek i białek budulcowych z obszaru patologii poprzez siatkę naczyń limfatycznych. Dlatego jeśli w okolicach oddziaływania znajduje się guz, teoretycznie jego wzrost powinien zostać powstrzymany, ponieważ mikrowibracje sprzyjają usuwaniu z tego obszaru materiałów budulcowych. W ciągu 15 lat (ponad dwa miliony użytkowników) nie zarejestrowano ani jednego przypadku rozwoju choroby nowotworowej w okolicach regularnego oddziaływania przy pomocy urządzenia Vitafon.
2. Zaawansowana miażdżyca
Kiedy mówimy o zaawansowanej miażdżycy, mamy na myśli niebezpieczeństwo odrywania się płytek miażdżycowych i zablokowania światła tętnicy. Niektóre z płytek są łatwe do naruszenia i wcześniej lub później dochodzi do ich oderwania przez płynącą krew. To właśnie one są tak niebezpieczne. Im wyższe ciśnienie tętnicze i im gorzej naczynia tętnicze redukują moc płynącej krwi, tym większe prawdopodobieństwo oderwania się płytek. Fonowanie okolicy nerek obniża ciśnienie tętnicze, redukuje moc przepływającej krwi, a tym samym zmniejsza prawdopodobieństwo odrywania się płytek miażdżycowych.
Fonowanie okolicy nerek podnosi poziom zasobów naczyniowo-mięśniowych, co zwiększa szansę zapobieżenia lub ograniczenia w pewnym stopniu skutków pojawienia się zatorów.
Dlatego,o ile fonowanie płytek miażdżycowych jest na razie objęte przeciwwskazaniem, to fonowanie okolicy nerek (K), nawet u chorych z zaawansowaną miażdżycą, jest bardzo potrzebne i należy je przeprowadzać bez długotrwałych przerw. Działanie profilaktyczne obejmuje najwyżej miesiąc, dlatego 2–3-tygodniowa przerwa w fonowaniu nerek nie jest pożądana.
3. Ciąża
We wczesnych stadiach ciąża nie ujawnia się od razu, istnieje więc prawdopodobieństwo, że w tym nieokreślonym okresie mogą być prowadzone zabiegi fonowania. Czy istnieje jakieś niebezpieczeństwo takiego oddziaływania na płód? Nie były w tym obszarze prowadzone badania naukowe, dlatego możemy tutaj posłużyć się teorią i odpowiednikami w życiu codziennym. Kobieta nosząca dziecko może brać prysznic, kąpać się, jeździć środkami transportu, chodzić, a w początkowym okresie nawet biegać. Wszystko to prowadzi do przenoszenia oddziaływania wibroakustycznego na rozwijający się płód. Oddziaływanie to nie jest mniejsze od tego, które przedostaje się do organizmu podczas posługiwania się urządzeniami wibroakustycznymi. Dlatego też teoretycznie nie ma zagrożenia, a doświadczenie życiowe świadczy o bezpieczeństwie mikrowibracji dla rozwijającego się płodu.
Po potwierdzeniu ciąży można prowadzić fonowanie w obszarach znajdujących się na poziomie lub powyżej przepony.
4. Zakrzepy
Powstający w naczyniach krwionośnych zakrzep może się oderwać i w efekcie zatamować którąś z tętnic płucnych. Dzieje się to z różnych naturalnych przyczyn (przypadkowe uderzenie, gwałtowny skurcz mięśni), ale – co najważniejsze – zakrzep musi „dojrzeć”, aby móc się oderwać. Nie wiadomo, jaki wpływ będzie miało oddziaływanie wibroakustyczne na zakrzep, dlatego musi on być wykluczony z obszarów fonowania.
Zakrzepowe zapalenie żył rozwija się z reguły w naczyniach krwionośnych kończyn. W takich przypadkach możliwe jest fonowanie w podstawowych obszarach oddziaływania (nerki, wątroba, kręgosłup). Poza tym fonowanie dostarcza mikrowibracji do tkanek w promieniu 7 cm, dlatego można je stosować już w odległości 10 cm od zdiagnozowanego zakrzepu. Jeśli lokalizacja zakrzepu nie jest znana, ale istnieje niebezpieczeństwo jego umiejscowienia w jakimś patologicznym obszarze, należy ten obszar wyłączyć z fonowania.
5. Stymulatory pracy serca
Nie przeprowadzano badań nad wpływem oddziaływania za pośrednictwem mikrowibracji na działanie stymulatorów pracy serca, dlatego w przypadku pacjentów, którzy je mają, nie wolno umieszczać wibrofonów w odległości poniżej 10 cm od nich.
6. Kamienie w pęcherzyku żółciowym
Obecność kamieni w pęcherzyku żółciowym świadczy o dysfunkcji dróg żółciowych. Fonowanie pęcherzyka żółciowego z kamieniami podwyższa jego napięcie, czemu może towarzyszyć ból i inne nieprzyjemne odczucia. Może także doprowadzić do przemieszczania się kamieni. W przypadku kamieni w pęcherzyku żółciowym jego okolice (prawy (dolny) obszar M) nie są fonowane. Zabiegi dotyczą obszaru bezpośrednio powyżej wątroby (M5) lub żyły wrotnej (lewy (górny) obszar M).