Mikrowibracje tkanek, tak jak ich ciepło, stanowią ważny i niezastąpiony składnik procesów fizjologicznych i immunologicznych. Są one potrzebne do odprowadzania nadmiaru płynów z organizmu, biorą udział w stymulacji krążenia, odżywianiu komórek znajdujących się w dużej odległości od naczyń włosowatych, w procesach immunologicznych, dotyczących transportu i przenikania leukocytów do komórek tkanki, oraz w procesach krwiotwórczych, realizowanych w szpiku. Źródłem mikrowibracji w żywym organizmie są regularne skurcze miofibryli komórek mięśniowych.

Procesy metaboliczne w organizmie zachodzą tylko dzięki kontaktowi i współdziałaniu substancji biologicznych (podstawowe prawo bliskiego oddziaływania). Aby reakcja miała miejsce, konieczne jest bezpośrednie zbliżenie się oddziałujących na siebie komponentów i ich przestrzenna orientacja względem siebie. Dlatego istnienie mikrowibracji komórek i dużych molekuł jest warunkiem koniecznym większości biologicznych, a zwłaszcza immunologicznych, reakcji.

Mikrowibracje nie tylko zwiększają częstotliwość kontaktów i zmieniają orientację komponentów biologicznych w przestrzeni, ale także ułatwiają im przenikanie przez śródbłonek i różne błony, czyli intensyfikują transport substancji i komórek z naczyń włosowatych do śródmiąższu i z powrotem do włosowatych naczyń krwionośnych i limfatycznych. Obecność zastawek w naczyniach krwionośnych i limfatycznych zmienia mikrowibracje w ukierunkowany ruch krwi i limfy.

Drgania mechaniczne pojawiają się w organizmie nie tylko dzięki pracy serca (częstotliwości infradźwiękowe) i aktywności naczyniowo-mięśniowej (częstotliwości dźwiękowe), ale i dzięki mechanicznemu oddziaływaniu otoczenia. Tak więc urządzenia wibroakustyczne oddziałują na tkanki za pośrednictwem naturalnych dla organizmu mikrowibracji.
Spadek intensywności mikrowibracji w tkankach prowadzi do spowolnienia reakcji immunologicznych i odprowadzania nadmiaru płynów z organizmu oraz do zastoju żylnego, co w efekcie obniża odporność i zdolność organizmu do regeneracji.

Deficyt mikrowibracji może pojawić się z wiekiem, w przypadku chronicznego zmęczenia, przemęczenia z powodu intensywnych i długotrwałych obciążeń, przy urazach, procesach zapalnych, zaburzeniu ukrwienia różnych odcinków rdzenia kręgowego, czy przy ogólnym spadku intensywności skurczów komórek mięśniowych, pojawiającym się z różnych przyczyn.

Oddziaływanie wibroakustyczne za pomocą urządzenia Vitafon, w zależności od wybranego przetwornika, pozwala na miejscowe wyrównanie deficytu mikrowibracji z poziomu minimalnego do fizjologicznego maksimum, określanego jako intensywność mikrowibracji tkanki mięśniowej przy maksymalnym napięciu fizycznym w zdrowym organizmie.
Oddziaływanie wibroakustyczne pozwala na:

  1. poprawę funkcji pompowania zarówno w limfatycznych, jak i krwionośnych naczyniach włosowatych i drobnych naczyniach, dzięki czemu wzmaga się odprowadzanie z tkanek nadmiaru płynów;
  2. wzrost efektywności odprowadzania krwinek (limfocytów, erytrocytów itp.) z tętniczych naczyń krwionośnych do śródmiąższu i krwiotwórczych komórek macierzystych ze szpiku kostnego do zatoki żylnej;
  3. poprawę przewodnictwa śródmiąższu, jeśli chodzi o katabolity i metabolity, oraz wzrost częstotliwości kontaktów komponentów biologicznych, dzięki czemu wzrasta poziom reakcji immunologicznych i innych;
  4. wzrost przepustowości śródbłonka naczyń włosowatych w przypadku dużych węzłów chłonnych, co przyczynia się do obniżenia ciśnienia onkotycznego w tkance i przyspieszenia odprowadzania do obiegu cytokin i przekaźników, dbających o poprawę kompleksowych reakcji organizmu;
  5. przyspieszenie procesów filtracyjnych zachodzących w błonach porowatych (np. w nefronach);
  6. pobudzenie mechanoreceptorów (ciałek blaszkowatych i dotykowych, wolnych zakończeń nerwowych i in.).

Terapia wibroakustyczna jest tym efektywniejsza, im większy jest deficyt mikrowibracji w określonych tkankach. To właśnie ta cecha, a także brak ingerencji w delikatne biochemiczne mechanizmy regulacji, wpłynęła na duże bezpieczeństwo, efektywność i szeroki wachlarz zastosowań terapii wibroakustycznej.

Nasi Partnerzy w badaniach naukowych dotyczących terapii wibroakustycznej w Polsce:

  • Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie, Wydział Rehabilitacji;
  • Gdański Uniwersytet Medyczny, Zakład Fizjoterapii;
  • Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, Instytut Fizjoterapii;
  • Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Katedra i Klinika Ortopedii, Wojewódzkie Centrum Ortopedii i Rehabilitacji Narządu Ruchu im dr. Z. Radlińskiego;
  • Universytet Medyczny w Lublinie, Zakład Rehabilitacji i Fizjoterapii;
  • Universytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy.